Organ Grinder Swing is een jazzalbum van Jimmy Smith, uitgebracht op LP door het label Verve in het jaar 1965. De plaat markeert een terugkeer naar het klassieke orgeltrio waarmee Smith in zijn Blue Note-periode veel succes had, samen met gitarist Kenny Burrell en drummer Grady Tate. De bezetting op deze opus geeft het album een intieme, maar energieke sfeer: de musici zijn volledig op elkaar ingespeeld, wat zorgt voor een directe, oprechte interactie die het beste naar boven haalt in iedere speler.
Het album is diep geworteld in het jazzgenre, maar kenmerkt zich door een uitgesproken bluesy feel. Smith, die bekend staat als pionier van het hammondorgel, benut op Organ Grinder Swing optimaal de mogelijkheden van dit instrument: pakkende grooves, virtuoze solo's en een soms rauwe, soms melodieuze melodische benadering tekenen het geluid. In deze setting krijgen ook Burrell’s smaakvolle gitaarlijnen en Tate’s soepele maar strakke drumpartijen alle ruimte om te schitteren, waardoor de muziek zowel ontspannen als energiek aanvoelt.
Organ Grinder Swing opent met het titelnummer, een klassieker uit het jazzrepertoire, die door Smith en zijn trio wordt gespeeld met een intensiteit die het stuk een nieuw leven inblaast. Het nummer bouwt op een stevig bluesgevoel, waarbij het orgel en de gitaar als het ware een dialoog aangaan. Een ander opvallend stuk op het album is Oh No, Babe, waarin de ontspannen structuur ruimte laat voor uitgebreide improvisaties. Een derde track die eruit springt is I'll Close My Eyes, een ballad die wordt gekenmerkt door een lyrische benadering, waarbij de warme klank van het orgel centraal staat en de begeleiding subtiel en ondersteunend is.
Het album werd opgenomen in de befaamde Van Gelder Studio, een locatie die beroemd is om zijn uitzonderlijke akoestiek en belangrijke rol in de jazzgeschiedenis. Productie was in handen van Creed Taylor, die bekend staat om zijn werk met talloze invloedrijke jazzartiesten. Organ Grinder Swing wordt regelmatig geroemd om de balans tussen toegankelijkheid en artistieke diepgang en geldt als een van de sterkere werken uit Jimmy Smiths discografie.
Met Organ Grinder Swing bewees Smith dat het orgeltrio ook in de jaren zestig relevant bleef binnen de jazz en dat virtuositeit, groove en interactie in deze compacte bezetting uitstekend tot hun recht komen. Het album wordt vaak gezien als een van de hoogtepunten binnen het oeuvre van Jimmy Smith, niet in het minst door de samenzang tussen hemzelf, Kenny Burrell en Grady Tate.
